نسل جدید پونتیاک فایربرد از بسیاری جهات یک نمونه ی کاملا جدید محسوب می شد. یک بدنه ی هاچبک که در آن ساختار نیم شاسی مورد استفاده تغییر کرده و آن را از نسل قبلی متمایز ساخته بود. همچنین استفاده از ورق فلزی جدید در ساخت بدنه آن را کاملا از کامارو جدا کرده بود. با این حال در زیر این پوسته ی جدید اوضاع متفاوت بود و شاهین آتشین بیش از پیش به خواهرخوانده ی خود نزدیک شده بود و به جای موتورهای قبلی ساخته ی پونتیاک، از انجینهای معمول و مورد استفاده در کلیه ی محصولات GM (بخوانید شورلت) در آن به کار رفته بود. یعنی بخش زیادی از شخصیت ممتاز و یکتای فایربرد دیگر وجود نداشت.(خوب من فقط ترجمه کردم ولی شخصا به این مسئله اعتقادی ندارم)

نسل سوم پونتیاک فایربرد در سال 1982 و با یک طرح بدنه ی کاملا جدید معرفی شد. در قسمت جلو طرح چراغهای مخفی جلب توجه می کرد. کلاس بندی مدلها ساده تر شده بود: مدل Base پایه، مدل نسبتا لوکس SE و Trans Am. مدلهای پایه از انجین ضعیف  Iron Duke به حجم 2.5 لیتر با آرایش 4 سیلندر خطی و از نوع سوپاپ رو OHV به قدرت 90 اسب بخار استفاده می کردند. اکثر خریداران، انجین پایه مدل SE از نوع V6 2.8 لیتری و 105 اسبی  و یا یکی از انواع V8ها را ترجیح می دادند.اولین آپشن V8 قابل سفارش، مدل 5 لیتری (305 اینچی) با کاربراتور چهاردهانه و به قدرت 145 اسب بخار بود که می توانست با یک گیرباکس چهارسرعته دستی و یا یک مدل سه سرعته اتوماتیک مورد استفاده قرار گیرد. ورژن انژکتوری این موتور نیز به نام Cross Fire  با سیستم سوخت رسانی  TBI وجود داشت که  165 اسب بخار را در اختیار راننده قرار میداد و تنها در مدل Trans Am قابل نصب بود. البته یک ضعف نیز وجود داشت، این مدل تنها با گیرباکس اتوماتیک قابل سفارش بود. ولی خبر بزرگ برای علاقه مندان فایربرد، ظهور کیت بود: یک Trans Am مشکی رنگ سخنگو به رانندگی دیوید هاسلهوف که در سریال Knight Rider هنرنمایی می کرد و باعث افزایش محبوبیت نسل سوم شاهین آتشین شد.

موتورها:

2.5 لیتری l4 به قدرت 90 اسب بخار

2.8 لیتری V6 به قدرت 105 اسب بخار

5 لیتری V8 به قدرت 145 اسب بخار

5 لیتری V8 انژکتوری به قدرت 165 اسب بخار

در سال بعد، تغییرات ظاهری زیادی رخ نداد ولی در زیر درب موتور خبرهای امیدوارکننده ای وجود داشت. قدرت انجین V6 مدل SE به 125 اسب بخار رسید. همچنین یه جعبه دنده ی جدید پنج سرعته قابل نصب بود. ورژن جدید انجین 5 لیتری V8 با کد L69 نیز در اوسط سال معرفی شد که به کمک یک کاربراتور چهاردهانه، 190 اسب بخار را از طریق گیرباکس پنج سرعته ی جدید منتقل می کرد. یک گیرباکس چهارسرعته اتوماتیک جدید نیز قابل سفارش بود.

موتورها:

2.5 لیتری l4 به قدرت 90 اسب بخار

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 به قدرت 145 اسب بخار

5 لیتری V8 انژکتوری به قدرت 165 اسب بخار

5 لیتری V8 کد L69 به قدرت 190 اسب بخار

در سال 1984 تغییرات زیادی رخ نداد. تنها اتفاق مهم افزایش تولید انجین L69 و قطع تولید مدل Cross Fire بود. یک مدل یادبود نیز به رنگ سفید و با تریم آبی به همراه صندلیهای ریکارو، به مناسبت پانزدهمین سال تولید مدل Trans Am به تولید رسید.

موتورها:

2.5 لیتری l4 به قدرت 90 اسب بخار

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 به قدرت 145 اسب بخار

5 لیتری V8 کد L69 به قدرت 190 اسب بخار

در سال 1985 طرح دماغه و چراغهای جلوی فایربرد تغییر کرد. طراحی جدید پنل یک چهارم جلوی Trans Am نیز چهره ی تهاجمی و جذابی به آن بخشیده بود. انجین پنج لیتری V8 اکنون با سیستم انژکتوری TPI (Tuned Port Injection) عرضه می شد که قدرت این مدل را به 205 اسب بخار می رساند. متاسفانه این موتور تنها با جعبه دنده ی چهارسرعته اتوماتیک قابل سفارش بود. یک پکیج ویژه ی سیستم تعلیق به نام WS6 نیز بر روی Trans Am قابل نصب بود که شامل رینگهای 16 اینچی و تایرهای غول آسای گودیر (Gatorback) با سایز P245/50VR16 نیز می شد.

موتورها:

2.5 لیتری l4 به قدرت 90 اسب بخار

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 به قدرت 145 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

سال بعد تنها تغییر به وجود آمده در فایربرد، یک چراغ سوم بدقواره بود که طبق قوانین جدید باید بر روی درب سوم نصب می شد.

موتورها:

2.5 لیتری l4 به قدرت 90 اسب بخار

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 به قدرت 145 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

یک انجین 5.7 لیتری (350 اینچی) مجهز به سیستم TBI، مهمترین خبر پونتیاک برای مدل فایربرد در سال 1987 بود. این انجین قدرتی معادل 210 اسب بخار را به همراه داشت (این مدل به خاطر استفاده از منیفولد ورودی با طراحی محدودتر، 15 اسب از نمونه ی مورد استفاده در شورلت کامارو ضعیف تر بود) و تنها با گیرباکس چهارسرعته اتوماتیک عرضه می شد. قابلیت انعطاف پذیری و میزان تورک بالا، این مدل را به بهترین انجین نصب شده بر روی نسل سوم فاریربرد تبدیل کرد. علاوه بر این، اکنون انجین 5 لیتری TPI با گیرباکس دستی نیز تولید می شد. برای بخشیدن چهره ای کاملا اسپرتی به فایربرد، پونتیاک مدل SE و نیز انجین 4 سیلندر 90 اسبی را از خط تولید خارج کرد. چراغ سوم ترمز نیز به داخل اسپویلر عقب انتقال یافت. یک مدل قدرتمند دیگر نیز به نام فورمولا 305 به تولید رسید که به همراه مدل جدید Trans Am که GTA خوانده می شد در صدر لیست قرار گرفت.

موتورها:

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 به قدرت 145 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

5.7 لیتری V8 TBI به قدرت 210 اسب بخار

تغییرات سال 1988 شامل یک غربالک فرمان جدید، رینگهای جدید برای مدل فورمولا، رادیوی جدید و حذف انجین 5 لیتری کاربراتوری می شد.

موتورها:

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

5.7 لیتری V8 TBI به قدرت 210 اسب بخار

سال بعد پونتیاک یک مدل ویژه به مناسبت بیستمین سالگرد تولید Trans Am تولید کرد. البته با قرض گرفتن تعدادی قطعات از بیوک! پونتیاک انجین 3.8 لیتری V6 توربوچارج بیوک (که از آن در بیوک گرندنشنال و GNX استفاده می شد) را به عاریت گرفته و پس از اصلاح سرسیلندر و سیستم توربو، آن را در حفره ی موتور فایربرد جای داد. قدرت این موتور، محافظه کارانه 250 اسب بخار اعلام شده بود ولی اکثر کسانی که این خودرو را تست کردند اعتقاد به بیشتر بودن این رقم داشتند. علاوه بر این، Trans Amهای GTA امکان سفارش به فرم ناچ بک را نیز داشتند که حالت یک خودروی کوپه را در اذهان تداعی می کرد.

موتورها:

2.8 لیتری V6 به قدرت 125 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

5.7 لیتری V8 TBI به قدرت 210 اسب بخار

3.8 لیتری V6 توربوچارج به قدرت 250 اسب بخار

عملکرد: 3.8/250: طی مسافت 400 متر در 14.2 ثانیه و با ماکسیمم سرعت 97.8 مایل بر ساعت

در سال 90 انجین توربوچارج بیوک از خط تولید خارج شد و فایربرد با انجینهای همیشگی خود به تولید رسید. حجم مدل 2.8 لیتری V6 نیز به 3.1 لیتر افزایش یافت.

موتورها:

3.1 لیتری V6 به قدرت 135 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

5.7 لیتری V8 TBI به قدرت 210 اسب بخار

سال بعد فایربرد با دماغه ی جدید به تولید رسید. بعضی ها آن را زشت و بعضی دیگر آن را زیبا می دانشتند. خبر بزرگ دیگر تولید مدل کانورتیبل بود که برای اولین بار پس از سال 1969 اتفاق می افتاد.

موتورها:

3.1 لیتری V6 به قدرت 135 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

5.7 لیتری V8 TBI به قدرت 210 اسب بخار

در سال 1992 تنها چند تغییر کوچک رخ داد. برای کاهش سر و صدای اتاق، نوعی ماده ی درزگیر به قطعات بدنه اضافه شد و قدرت موتور 5.7 لیتری نیز به 230 اسب افزایش یافت. و این پایان کار فایربرد نسل سوم بود.

موتورها:

3.1 لیتری V6 به قدرت 135 اسب بخار

5 لیتری V8 TPI به قدرت 205 اسب بخار

5.7 لیتری V8 TBI به قدرت 230 اسب بخار

تصاویر بیشتر

برگرفته از MUSCLECARCLUB

برای اطلاعات بیشتر می تونید به وبسایت THIRD GEN مراجعه کنید