دوج کرنت را می توان محصول بخش مهندسی دوج در کلاس مدلهای سایز متوسط دانست. تولید این مدل اولین بار در اواسط دهه ی ۵۰ اغاز شد که تا سال ۵۷ ادامه داشت و تولید مجدد ان نیز به سال ۱۹۶۵ موکول شد. البته به همراه پکیج R/T و قدرت فوقالعاده ی ان. دوج کرنت را یک Muscle Car واقعی باید دانست.

تولید مجدد کورنت از سال 1965 و با انجین افسانه ای 426 همی به قدرت 425 اسب بخارشروع شد.( در مورد قدرت واقعی این موتور صحبتهای زیادی شده از جمله رقم 500 اسب بخار یا در اینجا 550 تا 600 اسب گفته شده)

دوج کورنت 1965 برای اماتورها کمی وحشی و غیرقابل کنترل بود.

سال بعد زمان معرفی مدل خیابانی همی در قالب کورنت بود. البته این بار به کمک لیفتر هیدرولیکی و ضریب کمپرس 10.25 به 1 تا حد زیادی قابل کنترل شده بود. قدرت ان نیز به 425 اسب بخار در مدل RACE محدود شده بود. وهزینه ای کمتر از 500 دلار در بر داشت. تنها 340 دستگاه کورنت 500 هاردتاپ مجهز به انجین همی شدند.( 204 دستگاه مجهز به گیرباکس 4 سرعته) البته به همراه 21 دستگاه کنورتیبل( 12 دستگاه مجهز به گیرباکس 4 سرعته) بقیه ی کورنتها نیز از سایر انجینهای همی استفاده می کردند.

عملکرد مدل 426: 0 تا 60 مایل در 6.1 ثانیه و مسافت 400 متر در 14.5 ثانیه

کورنت در سال 1967 از ناحیه ی عقب و جلو فیس لیفت شد. دریچه های هوا و خطوط اسپرت به نمای جانبی اتومبیل اضافه شدند. قالپاقهای Mag-style نیز چرخها را می پوشاندند. در داخل نیز صندلیها و کنسولها بدون تغییر باقی ماندند. در این سال مدل R/T ( Road/Track ) نیز به مدلهای کورنت اضافه شد. مدل قدرتمندی که در جاده Road و مسابقه Track عملکرد یکسانی از خود نشان می داد. مدل هاردتاپ R/T 3199 دلار و مدل کنورتیبل 3438 دلار قیمت داشت. انجین استاندارد کورنت مدل 440 مگنوم با اتاقک احتراق گوه ای شکل بود. به همراه کارب چهاردهانه ی Carter AFB. قدرت این مدل به 375 اسب محدود شده بود. دو مدل جعبه دنده ی تورکفلایت و چهرسرعته دستی(اولی به صورت استاندارد و دومی به صورت اپشنال) قابل نصب بودند. کورنت همچنین به صورت استاندارد مجهز به چرخهای سایز 7.75x14 و کمک فنرهای heavy-duty، میل ضد غلتش(torsion bars ) و فنرهای شمش بود. به همراه ترمزهای قویتر در جلو و میل ضد غلطش(sway bar ). کورنت در این سال جلوپنجره ای مانند چارجر داشت ولی از داشتن چراغهای مخفی شونده همانند چارجر بی بهره بود. دریچه هوا( به صورت نمایشی و non-functional ) روی درب موتور، نشان R/T، صندلیهای جلوی مسابقه ای به نمای High Performance کورنت کمک می کردند. و اگر اینها کافی نبود خریداران با 457 دلاراضافه پرداخت می توانستند انجین 426 همی را سفارش بدهند. تنها 238 دستگاه کورنت همی تولید شدند دو تای انها کنورتیبل بوذه و 102 دستگاهشان نیز مجهز به گیرباکس تورکفلایت بودند.

تقریبا تمامی همی کورنتهای تولید شده از نوع R/T بودند. تنها تعداد کمی از کورنتهای همی از انجین 440 استفاده می کردند که خارج از کارخانه و جهت شرکت در مسابقات Super Stock کلاس B با کد WO23 ان هم به طور مخفیانه تولید شدند. که اینها اخرین مدلهایی بودند که به عنوان مدلهای سبک وزن ویژه ی مسابقات درگ تولید شدند. یک مدل خیابانی همی کورنت 440 3686 پاوند وزن داشت که نسب جرم به نیروی 8.67 پاوند به اسب بخار به دست می امد. بدنه ی این مدل از ورق استاندارد کارخانه و به همراه دریچه ی هوای بزرگ کاپوت بود. اما عایق ها و استر بدنه حذف شده بودند و باتری نیز به صندوق عقب منتقل شده بود. میل ضد غلطش جلو نیز برداشته شده بود. چون در مسابقات درگ نیازی به ان احساس نمی شد. دو ورژن از این مدل وجود داشت مدل اول مجهز به گیرباکس تورک فلایت با یک تورک کنورتور با Stall Speed در دورهای 2300 تا 2500 به همراه دیفرنسیال با ضریب 4.86 به 1 بود. دومین مدل دارای گیرباکس چهارسرعته با شیفتر هرست و مجموعه چرخدنده ها و کلاچ تقویت شده به همراه پوسته کلاچ ضد انفجار بود. و نیز دیفرنسیال با ضریب 4.88 به 1. خودروهای SSB( Super Stock B rules ) بدون وارانتی کارخانه عرضه می شدند. جهت شرکت این مدل در مسابقات احتیاج به ساخت حداقل 50 نمونه بود و وقتی 55 دستگاه ساخته شد دوج کورنت وارد مسابقات شد. پلیموت نیز 55 دستگاه از مدلی مشابه به نام بلودیر Belvedere به صورت هاردتاپ و با کد RO23 تولید کرد.

میزان تولید:

RT : 10181

HEMI : 238

SS/B : 55

موتورها:

426 V8 HEMI به قدرت 425 اسب بخار در دور موتور 5000 و گشتاور 490 پاوندفوت در دور موتور 4000

440 V8 به قدرت 375 اسب بخار در دور موتور 4600 و گشتاور 480 پاوندفوت در دور موتور 3200

عملکرد:

R/T 440/375 : صفر تا شصت مایل در 7 ثانیه و مسافت 400 متر در 15.4 ثانیه

426/425: صفر تا شصت مایل در 6.1 ثانیه و مسافت 400 متر در 14.5 ثانیه

برگرفته ازmusclecarclub.com